సంఘహిత

సాయం పుడమిని చీల్చే దైర్యం నాకెక్కడిది.. నా తపనకు తాను సాయపడింది .. అంతే... -సంఘహిత

హ్రుదయం విచ్చుకొనేటప్పుడు పగిలినట్టుగా  కనిపిస్తుందు సంఘహిత

ఎప్పుడు ఈ అక్షరాల చాటే  తల దాచుకున్నా....  ఉద్వేగం పొందినపుడు  అశలు రెక్కలైనప్పుడు    కోరికలు కురుసినప్పుడు ఏప్పుడు తడవకుండా  సముద్రాన్ని ఈదుతున్నా    గాలికి కరగని గంధానై ...మంటలు  చెరచని  విరహన్నై

చీకటి లొ హృయుదయం విరుచుకున్నా  ఎవరికి  తెలుస్తుంది కనిపించని చెవులకి... వినిపించె కళ్ళకు    మాత్రం తప్ప!  నీకు పంపించని లేఖ కూడా సందేశమే నువ్వు నేను కలిసి ఉన్నా .. నాకది వైరాగ్యమే నా ప్రతి మాట కవిత్వం కాకపొవచ్చు .. ప్రాసలు విరగి పడి ఉండవచ్చు  అపుడు ఈ అక్షరాలు మ్మత్రమే న వెంట నిలిచాయి  నీకు నాకు వారధిగా.....

తాను నేను  - అగ్గి పుల్ల  తనని ముద్దాడిన మరుక్షణమే   వెలిగిపొతాను .. కాలిపొతాను ...   బూడిదవుతాను ... తన అనువనువు నాకు తెలుసు నేను కాలి పొవడం లేదు......   పవిత్రంగా వెలుగుతున్నను   నేను ఎక్కువ సమయం   ఉండనని తెలుసు ,   ఇంక కసెపట్లొ   బూడివుతాననీ తెలుసు , ఆ వేదనకు నేనెప్పుడు   దూరమవుతాననుకొలేదు .. తను మత్రం ఎమి చేయగలదు ?   నన్ను చూస్తు ఉండిపొయింది తను మనసిప్పుడు ఖాళి !!     మా ఇద్దారి మధ్య వెలిగెంత   ప్రేమ .. బూడిదయ్యెంత దూరం     -సంఘహిత 

అప్రకటిత  రారాజు నెనెపుడూ పరిమలిస్తూనే ఉంటాను నాలొ...  అస్తమించిన  ఆశలు ఎన్నొ నాలొ.. జీవొన్మాదాన్ని నింపిన ఉషస్సులు ఎన్నొ నేనెపుడూ ప్రజ్వలిస్తూనే ఉంటాను నా వెలుతురు చేరని చోటిని ... ఓదారుస్తు ఉంటాను    నిస్సహాయత  స్మశాన వైరగ్యాన్ని చేరినప్పుడు  నెత్తురోడిన యోధులను  గెలిపించిన స్తైర్యాన్ని  గుర్తు చేసుకుంటాను  అసహనాన్ని కొవ్వత్తిలొ చిదిమి ఊపిరులూదుతుంటాను నేను నువ్వెరుగని  అప్రకటిత  రారాజును -సంఘ హిత 

సోమరులం   ఊహల సరిహద్దులు చెరిపే   అలసత్వపు ఆశాజ్యోతులం   దిండుకి   పరుపుకి మధ్య ప్రపంచాన్ని వెతుకుతుంటాం   గెలుపుకి గమ్యానికి దూరం తక్కువ చేసుకుంటాం     మనకు గురకలు లాలి పాటలు   మధ్యాహ్నపు కునుకులు మలయమారుతాలు ... నిండు జాబిలికి చికటి చెద్దరు కప్పే   ఆవిశ్రాంత బాటసారులం   వెలుగుపడితే విసిగిపడే   నిర్ధర్యపు   ఆశుద్ధతుడ్పిత కాగితాలం   యొగత్వం   మరచిన వినియొగ భాస్వరపు వ్యర్ధాలం   హ్మ్మ్ ... మనుషులం   - సంతోష్ దరూరి