సంఘహిత

బ్రహ్మండ లొకమది... ------------------------ కటిక చీకటది... కన్నులు తెరచినా.. ఎరుపు తెరలు నిండిన బ్రహ్మండ లొకమది... ద్వైత సృష్టి  అద్వైతమై ఉద్బవించిన పంచాత్మకమది జీవ భాస్కరుడు ఉదయించే ఆత్మ ఆర్ణవమది.. సృష్టి ఘొష వినిపించిన పరమ తత్వమది అత్మ తరంగం భొదించిన ధర్మం కటిక చీకటది... కన్నులు తెరచినా.. నా తల్లి గర్భమది .... -సంతూష్ దరూరి [26/10/2014] mt take based on ..Garbha Upanishad

హౄదయ. నైరాశ్యం..         రాయమని అడిగినా రాయలేని.. శూన్యం..   నన్ను నేను వీడినంత.. వేదన..   కలలను బతిమాలెంత.. అసహనం.. నన్ను నేను వెతుక్కొనంత. ఆగ్ఙానం..     నాలో నువ్వు లేవని చెప్పాలా..లేక నాలో నెను లేనని చెప్పలా అపుడు నేనంతా నువ్వు..   ఇపుడు నేనంటు లేను.          ..సంతోష్ ధరూరి

అవిఘ్నమస్తు ------------- శత సహస్ర ప్రయత్నముల్ చేసినన్ మన: తపము లేని తపన విఘ్నముల కౌగిలి చేరున్! తెలిసి మసలుకో సంయయి.... -సంతొష్ దరూరి [సంయయి][@1999]

  ఓడని స్తైర్యం ------------------ రాత్తిరి నన్ను కమ్ముకున్నప్పుడు చీకటి నన్ను ఆవహించినప్పుడు ఒడిపొని   స్తైర్యాన్ని ఇచ్చిన దేవుడెవరైన క్రుతగ్ఙత    చెప్పుకుంట దుర్బర  పరిస్తితులు ఎదురైనప్పుడు బెదరక రోదించక పరిస్తితులు   ..నావి కానప్పుడు.. రక్తం ఉడికినా... తలవంచని  నా తపనకు గర్వ పడత ఆవెషానికి కన్నీటిని  అవతల నిచ్చెస్టుడైయ్యె నీడలు చూపినా నా  గతం .. నాలో అచంచల విశ్వాసాన్ని చూసింది .. గమ్యం ఎంత కష్టమని కాదు నన్ను శిక్షించిన గతమే నన్ను నడిపిస్తుంది   నా తల రాతకు నీనే గురువును నా ఆత్మకు నీనే సారధిని                   -సంతొష్ దరూరి

మధురం ---- నిశిలొ దాగిన వెలుగులా,   నీ మౌనం .. నా ప్రేమను దాచుకుంది ... నిన్ను చేరని నన్ను.. మిన్ను చేరని మన్నులా,  కన్ను చేరని కలగా, మిగిల్చింది.. ఎడబాటు ఎందగా  కాసింది, నీ జ్ఞాపకం.. వెన్నెలై పూసింది, వలపు వానలొ ఇలా, రాయలేని లేఖలా.. రాగాలు తీసింది.. మరపు రావు,  కాని........మదురం నువ్వు... భాదలేదు,    కాని భారం నువ్వు... -- సంతొష్ దరూరి

అగ్ని కణం ---- పడిపొయా ...కాని....ఓడిపొలేదు.. నిస్సత్తువతొ ఉన్నా...కాని నీరు కారలేదు... నింగికి ఎగిరెద నేను, మీ చూపులు మరల్చకండి... వెలుగు లేదు కాని.. నేను ఆరిపోలేదు   నిప్పుల కొలిమిది నేస్తం...నా గెలుపుకై వేచి చూడు   నిష్చల నిర్వాకాన్ని.... అచంచల నిర్వేదాన్ని.. నే మౌనన్ని.. అగ్ని కణ్ణాన్ని  .. --సంతొష్ దరూరి

ఈ మధ్య మొఖనికి క్రీము తప్ప మరేమి వ్రాయటం  లేదు     ఇంతలో ఇదేదొ రాయాలనిపిస్తే  రాసిన అంతె!    కలం -- కాగితానికి దూరమై .. కరెన్సి నోటుగానో టిశూ పేపరుగానో కనిపిస్తుంది   ! ఓకటి మనల్ని వాడుకొనేది,, మరొటి మనం వాడుకొనెది,,, మనది కాదులే  !  అనుకొడానికి ! పక్కవాడి జెబులొ రుపాయి కదుగా. నా  జీవితం.. ఖర్చు  కాక ముందు ఇట్లా! అనుకొని ఖర్చు అయిన తర్వాత అభ్భా !   అనుకొని జేబులొంచి నోటు తీసినప్పుడల్లా.. గుండే కింద జేబుకు కాటు పడి... దదాపు రక్తం   కారినంత  పని అవుతుంది ... అలారం మోగకముందే... రోజువారి బద్యతలన్నీ..   ..       కను రెప్పల వెంట్రుకలను పట్టుకొని  .. కిరాణ  షాపు షెట్టరు లేపినట్టుగ.. లేపుతున్నాయ్యి  ... ఇన్నిరోజులు ఉరుకుతున్నాం/పరిగెడుతున్నం అనుకున్నా!   యెవడో తొస్తే  కాని ... ? - సంతోష్  దరూరి