సంఘహిత

ఏవరని ఎవరని అడిగెవా.. ఏదపై గురుతులు చెరిపేవా.. గడిచిన రొజుల గురుతులనే మరచిపోనని అనలేవా..

ఓ  నేస్తం .......... నువ్వు ఆ రోజు లేకపోతే ................ నేను ఎమైపొయెవాడినొ నేను నిన్ను ఎన్నటికి మరచిపోను నేస్తం ..... నీకు గుర్తుందో లేదో ఆ రోజు .... నా భాదను నీదనుకున్నావు.. నా ఆనందానికి కాంతివైయ్యావు   ఎంత దూరం  అయ్యామో  నేడు.. స్నెహ స్పర్షకు నోచుకోని, గెలుపు తీరంలొ  నువ్వు, నేను నువ్వు ఎక్కడ ఉన్నవొ తెలుసు  కాని.. నన్ను నేను వెన్నక్కి తలచుకోలేక పోతున్న ... ఆ రోజు నువ్వు చెప్పిన మాటలు ఇంకా గురుతున్నయి.. అవి నన్ను గెలుపు బాటలొ నడిపిస్తున్నయి... కాని నువ్వెక్కడ.. -సంతొష్ దరూరి            

కరిగేవా అలిగి కడకు నీవైనా చెంత లేక విరాగముతొ నన్ను విడచినా ధుఖ్ఖించేది ఎవ్వడు లే...... -సంతోష్ దరూరి

ఒడి ఊయలై - నువు ప్రాణమై నీ పెదవి తడిమితే ప్రేమ యెద గానమై - నెవు లొకమై నీ మనసు తెలిసె ఈ వేల నీ నొదుటి పై ముద్దు ఉదయాలే కను బొమ్మ హాయిగ నిమరాలే నీ చెక్కిలి తాకితే అలా ...సంధ్యా కాంతులే స్పౄశించగా నీ కాటుక చీకటిగా... నే విరిసె వెన్నెలగా -సంతోష్ దరూరి

సగమే కదా గడిచింది - వరమే కదా మిగిలుంది మెరిసే క్షణం ఒకటుందనే - ఆశే కదా నడిపేది ఏదీ కదొయ్ మజిలి - అది తెలిసే లొపే బదిలి ఉదయం తొనే దిగులు - చీకటి లొనే కరుగు విసుగంటుంటే పతిక్షణం -కరిగే సమయం నీదెగా రోజు బ్రతుకే ఓ వరం - నవ్వే క్షణమే అత్బుతం -సంతోష్ దరూరి

గురుతుగా దాచుకుంట గుండెకే హద్దుకుంట నేస్తమా... నీ ఙ్నాపకం నిను చూడని దూరం ఎంతంటే యెద తలుపు తెరిచే ఘడియంతె నేస్తమా నీతొ నడిచాలే... మరపు రాని రోజులు గడిచాయె ఎందుకొ గురుతుకు వచ్చాయి కనులెదుట ఆసగ నిలిచాయి -సంతోష్ దరూరి

వలపు వర్ణం ------------- ప్రేమ సుమాలు ఇలా రాలిపోతూనే ఉంటాయి గాయం ఇదని తెలిసే లోగ మనసు కుదుపి వేస్తునే ఉంటాయి ఆ వలపు దారులలొ అందరి లాగే నేనూ కూడ ఎదురు పడితే చెబుదామని ... ఎవరికైనా తొలి ప్రేమ జళ్ళు కురియగానే , వలపు వర్ణం మారుతుంది వింతగా కమ్మిన మేఘం అంతలోనే ఆవిరవుతుంది -సంతొష్ దరూరి